Inne artykuly

logo

Ożywienia Ministerstw Izrael

© 13.6 2014 Revive Israel

“Juda pierwszy”

Asher Intrater

W Liście do Rzymian trzykrotnie napotykamy wyrażenie “najpierw Żydzi”: odnośnie ewangelii (1:16), gniewu (2:9) i chwały (2:10). Sądzę, że jest to kontynuacja z I Mojżeszowej, w której plemię Judy miało “iść pierwsze”. Związek pomiędzy “najpierw Żydzi” z Ewangelii i “najpierw Juda” z Tory ukazuje spójność boskiego porządku w obu biblijnych przymierzach.

Przymierze mesjańskie przyszło poprzez Izaaka, a nie Ismaela, ponieważ Abraham poślubił wcześniej Sarę. Ona była pierwsza.

Nasienie przeszło następnie na Leę, jako że była pierwszą żoną Jakuba, mimo że ten bardziej kochał Rachelę. Przymierze powinno było przejść na Rubena jako na pierworodnego syna, ale ten się zdyskwalifikował poprzez seksualną perwersję (I Mojżeszowa 35:22). Drugi syn – Symeon – został zdyskwalifikowany z powodu morderstwa (I Mojżeszowa 34:30). Lewi utracił linię królewską za współpracę z Symeonem, choć zachował kapłaństwo jako trzeci syn.

Prawo do przymierza przeszło więc na Judę (I Mojżeszowa 43:3). Udowodnił on, że jest go wart, wykazując wolę poświęcenia siebie samego aby uratować Benjamina (I Mojżeszowa 44:18). Gdy Jakub wyruszył do Egiptu, porządek przywództwa odnośnie Judy był już nadany (I Mojżeszowa 46:28). Kolejność w przypadku obozowania plemion na pustyni była znów taka sama: “Juda pierwszy” (IV Mojżeszowa 10:14). Gdy Izraelici podbijali ziemię Kanaanu, Juda wkraczał pierwszy (Sędziów 1:2).

Nakaz pociąga za sobą kontrowersję

Kontrowersja odnośnie pierwszeństwa plemienia Judy pojawiła się w momencie gdy Dawid został królem. Po buncie Absaloma, 10 północnych plemion Izraela oskarżyło plemię Judy o “kradzież” praw do koronacji (II Samuela 19:42-44). Juda odpowiedział, że ich pierwszeństwo wynika z “bliższego pokrewieństwa” do Dawida. Izrael odparł, że są “10-krotnie” liczniejsi i że Juda pozbawia ich honoru. Jednak żądanie Judy do bycia “pierwszym” przeważyło żądanie Izraela o równouprawnienie.

Konflikt między Judą a Izraelem jest cieniem zapowiadającym konflikt między Izraelem a Kościołem. Choć ogromna liczba ludzi należących do międzynarodowego Kościoła ma wielkie znaczenie, nie odwołuje ona porządku ustalonego w przymierzu – Juda ma pierwszeństwo. Kolejność ta będzie obowiązywać również w czasach ostatecznych (Zachariasz 12:7), podczas ponownego przyjścia (Mateusz 23:39) i nawet w okresie tysiącletniego królestwa (Mateusz 19:28).

[Boże Królestwo jest ustanowione poprzez przymierze. Bóg jest wierny swoim przymierzom. Przymierza mają swój porządek, który odzwierciedla strukturę autorytetu – czy to w małżeństwie (I Tymoteusza 2:13), w rodzinie, w rządzie, w Kościele, czy w Izraelu.]


Uwielbienie w Duchu i w prawdzie

Dan Juster

Mateusz 6:33 nakazuje: “Szukajcie najpierw Królestwa Bożego i Jego sprawiedliwości”. Pierwszy krok do szukania Bożego Królestwa to dążenie do relacji z Królem poprzez uwielbienie. Królestwo szerzy się i jest umacniane przez uwielbienie.

W 4. rozdziale Jana Jeszua mówi do Samarytanki: “Wy czcicie to, czego nie znacie, my czcimy to, co znamy, bo zbawienie pochodzi od Żydów. Lecz nadchodzi godzina i teraz jest, kiedy prawdziwi czciciele będą oddawali Ojcu cześć w duchu i w prawdzie; bo i Ojciec takich szuka, którzy by mu tak cześć oddawali. Bóg jest duchem, a ci, którzy mu cześć oddają, winni mu ją oddawać w duchu i w prawdzie”.

Uwielbienie w prawdzie oznacza, że treść naszego uwielbienie musi bazować na prawdzie i że musi być szczere. Bóg jest wychwalany jako Stwórca, Nieskończony, miłosierny, kochający i sprawiedliwy. Musi być chwalony jako ten, który ingeruje w historię ludzkości aby wypełnić swe dobre cele. Psalmy przesiąknięte są II Mojżeszową i innymi historycznymi czynami Boga.

W 4. rozdziale Jana Jeszua zarysowuje różnice pomiędzy porządkiem Mojżeszowym i porządkiem Nowego Przymierza. Jeszua powiedział, że ostatni w Królestwie jest większy niż Jan Chrzciciel. W tym nowym, lepszym przymierzu nasze uwielbienie koncentruje się na Nim i na wszystkim co dla nas uczynił: Jego ukrzyżowaniu, Jego miłosierdziu, Jego posłudze, Jego zmartwychwstaniu, Jego wniebowstąpieniu, Jego panowaniu z nieba i Jego powrocie i przyszłym królowaniu.

W znanym wersecie o podwójnym znaczeniu Jeszua stwierdza: “Ja zaś, kiedy będę podniesiony nad ziemię, przyciągnę wszystkich do siebie.” (Jan 12:32). Odnosi się tu do ukrzyżowania, poprzez które przyciąga do siebie wszystkich ludzi. Jego ukrzyżowanie wyzwoliło tyle mocy i miłości, że musiało prowadzić do zmartwychwstania. W tym momencie spotykają się sprawiedliwość i miłosierdzie. Mamy tu najpełniejszy wyraz miłości Bożej i Jego cierpienia wraz z bólem całej ludzkości. Jednak werset ten mówi również o tym, że my wywyższamy Go w naszym uwielbieniu.

Uwielbienie w duchu oznacza zapał ducha wzniecony przez Ducha Świętego. Jak argumentował Jonathan Edwards w swym opus magnum: Uczucia religijne, nasza relacja z Ojcem, Synem i Duchem to uczucie, które musi obejmować emocje.


Budowanie ludzi

Sami nie możemy wiele zdziałać. W poniższym przesłaniu Asher podkreśla, że królestwo Boże składa się z ludzi, i że nie mamy innego wyboru, jak budować relacje i pracować jako zespół, aby je szerzyć. Aby obejrzyć przesłanie po angielsku, kliknij TUTAJ!


Inne artykuły - 2014