>
Inne artykuly

logo

Ożywienia Ministerstw Izrael

© 27.12.2013 Revive Israel Ministries

Gdy Bóg schodzi na ziemię



Kliknij TUTAJ aby obejrzeć drugą część z serii Gdy Bóg schodzi na ziemię (w języku angielskim)! W tym przesłaniu Aszer opowiada o czasie gdy Jeszua (Jezus) powraca w mocy i chwale by wziąć udział w wojnie i osądzić narody, które nadeszły z zamiarem otoczenia i zaatakowania Jerozolimy.

Nie przegap części trzeciej w przyszłym tygodniu!


Proroctwo o dwóch laskach

Asher Intrater

W Ezechiela 37:15-23 prorok otrzymuje nakaz wzięcia dwóch lasek i napisania na jednej: “Juda i synowie Izraela, jego sprzymierzeńcy”, a na drugiej: “Józef, drzewo Efraima, cały Dom Izraela i jego sprzymierzeńcy”. Ma następnie złączyć w swej dłoni obie laski, co ma symbolizować uzdrowienie z dzielącej je rozłąki. Ta przypowieść ma swe początki w podziale jaki nastąpił między synami Lei (Juda) i Racheli (Józef); później, w pokoleniu następującym po Salomonie, całe królestwo zostało podzielone – południowe nazwano “Juda” a północne “Izrael”.

Proroctwo to ma wiele duchowych zastosowań. Na przykład, w 1948 roku, współczesne państwo żydowskie zostało nazwane Izrael, nie Juda. Świeccy Izraelici zwykle używają nazwy “Izrael”, podczas gdy religijni nazywają kraj “Żydem” bądź “Judą”. Premier często usiłuje zjednoczyć świeckich i religijnych, stronnictwo lewicowe i prawicowe.

Hebrajskie słowo tłumaczone w powyższym fragmencie jako “laska” to עץ
“ec”. To samo słowo oznacza również 'drewno' lub 'drzewo' (w polskich tłumaczeniach zwykle występuje zwrot “kawałek drewna” - przyp. tłum.). Urywek można by było więc zrozumieć jako “złączenie dwóch drzew w jedno”. To daje nam bazę do zrozumienia 11 rozdziału Listu do Rzymian, gdzie Paweł opisuje, jak różne rodzaje gałęzi zostają wszczepione do jednego drzewa oliwnego.

Laska Judy zawierała “synów Izraela”, a laska Józefa “cały Dom Izraela”. Ten poszerzony “Dom Izraela” może również być kontekstem dla stwierdzenia Pawła w Efezjan 2:12 gdzie mówi, że pogańscy wierzący ze wszystkich narodów stają się częścią “większej społeczności Izraela”.

W Ezechielu 37:25 jest mowa o tym, że jedność między tymi dwoma drzewami czy też laskami wypełni się na wieczność w Mesjańskim królestwie na ziemi. Ostateczne wypełnienie tego proroctwa będzie więc miało miejsce w czasie tysiącletniego królestwa, po tym jak powróci Jeszua.

Dzięki temu porównaniu widzimy, że Bożym pragnieniem jest jedność wśród Jego ludu. Zadaniem Ezechiela jako proroka było wstawiać się o tę jedność. Nieprzerwanie trwa duchowa walka, w której siły zła próbują podzielić królestwo Boże (Łukasz 11:17). W każdym pokoleniu bogobojni ludzie stoją pomiędzy dwoma grupami, trzymając się jednych prawą rękę, a drugich lewą.

Dwie Laski są niezbędnym łącznikiem w proroctwach o czasach ostatecznych: o Suchych Kościach (Ezechiel 37), Gogu i Magogu (38-39) i Mesjańskim Królestwie (40-48). Wstawianie się o wytrwanie w obu wydawałoby się przeciwstawnych wymiarach królestwa Bożego wymaga wysiłku i determinacji w obliczu licznej opozycji. Uchwyćmy obie laski w nasze ręce i módlmy się według ducha tak, jak zrobił to Ezechiel.


Zmagania Świąteczne księdza

(adaptacja artykułu Gilada Szarona, syna poprzedniego premiera – Ariela Szarona. Yediot Aharonot, 22.12.2013, s. 24)

Pomimo swej bujnej brody, ksiądz ten jest młodym człowiekiem. Jego przeszywający wzrok i płonąca wiara upodabniają go do “Syna Bożego” niosącego krzyż na obrazie wiszącym na ścianie za jego plecami. Ciężar jaki Ojciec Gabriel Nadaf niesie na swych barkach jest niemalże tak samo wielki: zachęcić izraelskich chrześcijan do zaciągnięcia się do izraelskiej armii. Jego muzułmańscy sąsiedzi nienawidzą go; nawet niektórzy z chrześcijańskich sąsiadów nie chcą go znać z powodu jego wierności Izraelowi.

Chrześcijanie (Arabowie) są tu, w Izraelu, mniejszością w mniejszości. Są w mniejszości nawet w Nazarecie. Mimo to, warunki ich życia są tu lepsze niż w jakimkolwiek sąsiadującym kraju. W Betlejem są prześladowani. W Gazie, Egipcie i Syrii ich sytuacja jest katastrofalna. Chrześcijanie na naszym terenie są wykształceni i zamożni choć, mimo wszystko, prześladowani. Nie ma dla nich przyszłości w otaczającym ich arabskim (muzułmańskim) świecie.

Nie ma żadnego powodu, dla którego chrześcijanie nie mogliby służyć w armii. Tworzą strukturę społeczeństwa izraelskiego. Jest to bardzo cenna grupa mniejszościowa – naszą powinnością jest im pomagać. Jeśli Ojciec Nadaf wybrał Izrael, musimy przyjąć tak jego, jak i całą jego społeczność gorąco w naszych sercach.


Dziękuję

Jako zespół Revive Israel chcemy podziękować wszystkim naszym przyjaciołom i partnerom, którzy w tym roku stali przy nas w modlitwie, wierze i pomagali finansowo. Jesteśmy Wam bardzo wdzięczni i ochoczo oczekujemy wkroczenia wraz z Wami w ten Nowy Rok.


Inne artykuły - 2013

Inne artykuły