>
Inne artykuly

logo

Ożywienia Ministerstw Izrael

© 25.02.2012 Revive Israel Ministries

Międzynarodowy Kościół

Asher IntraterPojęcie międzynarodowego kościoła rozwija się na przestrzeni całego Nowego Testamentu, począwszy od Mateusza aż po Księgę Objawienia. Podobny rozwój kościoła dokonuje się od pierwszego wieku aż po dziś.  Jeszua zapoczątkował kościół mówiąc Piotrowi w Ewangelii Mateusza 16:18:  „Na tej opoce zbuduje Kościół mój.” Nie odnosił się tutaj do budynku czy denominacji, ale do grupy ludzi, których łączy prawdziwa wiara w Jeszuę.

Greckie słowo użyte tutaj to ekklesia, co oznacza powołani. Na całym świecie, większość ludzi należących do poszczególnych narodów nie wierzy w Jeszuę. Jest jednak mniejszość, która wierzy. Tworzy ona wybraną i powołaną resztkę. Wierząca resztka ze wszystkich narodów razem tworzy międzynarodową ekklesię.

W Jana 17, tuż przed ukrzyżowaniem, Jeszua zmówił wspaniałą modlitwę za ekklesię: prosił o jedność z Bogiem, jedność ludzi ze sobą nawzajem, autorytet, chwałę, miłość, świętość i wyposażenie do ewangelizacji całego świata. Modlitwa ta wprawiła ekklesię w ruch, choć w tamtym momencie uczniowie zrozumieli ją jedynie częściową.

W Efezjan 1:20 apostoł Paweł opisał ekklesię jako ciało zarządzające Jeszuy, postawione ponad władzą tego świata; w Efezjan 2:7 porównuje ją do naczynia, do którego zostaje nalana obfitość Bożej łaski i błogosławieństwa; w Efezjan  2:12 przedstawia ją jako partnerstwo między Żydami i poganami oraz jako włączenie pogan do udziału w bogactwach Izraela; w Efezjan 2:20 opisuje ekklesię jako miejsce zamieszkania Boga; w Efezjan 3:10 jako narzędzie mające ukazać Bożą moc wobec aniołów i demonów; w Efezjan 4:16 jako ciało Mesjasza trwające w jedności i w Efezjan 5:27 jako będąca z Nim w intymnej relacji oblubienica.

Ostatni opis międzynarodowej ekklesii znajdujemy w Księdze Objawienia. Jej pełnia dokonuje się w czasach  ostatecznych. Jej wizja po dziś dzień jest nam stopniowo objawiana. Ekklesia składa się z dwóch części: mniejszej: resztki Izraela, i większej: resztki wierzących z wszystkich pozostałych narodów.

Objawienie 7:4 – „I usłyszałem liczbę tych, których opatrzono pieczęcią: sto czterdzieści cztery tysiące opieczętowanych ze wszystkich plemion izraelskich.”
Objawienie 7:9 – „oto tłum wielki, którego nikt nie mógł zliczyć, z każdego narodu i ze wszystkich plemion, i ludów, i języków”

Jest to Boże arcydzieło. Stwarza On nie obraz czy jakiś przedmiot, ale grupę ludzi. Można przyrównać to do orkiestry dyrygowanej przez Jeszuę. Harmonia różnego typu ludzi stwarza piękno. Każdy jest  inny w swoich obdarowaniach, kulturze i zdolnościach, ale wszyscy złączeni są w harmonii, w jednym duchu. Piękno tkwi w zjednoczonej różnorodności. Tęcza nie byłaby piękna jeśli miałaby tylko jeden kolor; nie byłaby również piękna, gdyby jej kolory gryzły się ze sobą.

Każdy naród ma swoje mocne i słabe strony. Kiedy ekklesia danego narodu używa swych darów w służbie dla Pana, zachowuje swą świętość i moc. Gdy jednak te same dary używane są do celów egoistycznych, do ekklesii wkrada się światowość i grzech. W modlitwie z Jana 17 Jeszua wzywa do oddzielenia się od „świata” bardziej niż od czegokolwiek innego (Jana 17:6, 9 11-13, 14, 15, 16-19).

Dla przykładu, kościół w Brazylii posiada dary miłości, uczucia, zabawy, społeczności, muzyki itd. Gdy pozostała część narodu używa tych darów w sposób świecki, rezultatem jest „Karnawał” – słynne na cały świat czczenie cielesności. Kościół  Południowej Korei posiada dar dyscypliny, zapału, uszanowania porządku, modlitwy, misji zagranicznych, itd. Gdy dary te używane są w niewłaściwy sposób, skutkiem jest powstanie najstraszniejszych w świecie kultów religijnych. Podobne przykłady możnaby podać dla każdego narodu.

Międzynarodowa ekklesia z Objawienia 7 opisana jest jako grupa narodów, z których każdy posiada swój własny język i etniczną tożsamość, ale które wspólnie uwielbiają Boga. Na przykład, kiedy my - mesjaniczni żydzi z Izraela i Arabscy chrześcijanie z Palestyny - mamy ze sobą społeczność, z jednej strony, szanujemy różnice między naszymi kulturami, ale z drugiej strony, cieszymy się duchową jednością. Dzięki temu, iż Ziemia jest okrągła i obraca się, uwielbienie wznosi się przed Bożym tronem o każdej godzinie dnia, w każdym miejscu na świecie i w każdej grupie językowej.

W czasach ostatecznych, według tego, co czytamy w powyższych fragmentach biblijnych, mesjańska resztka Izraela odegra znaczącą rolę. Nie tylko zostanie ona przywrócona do swej pierwotnej postaci z pierwszego wieku, ale nastąpi również pełne partnerstwo między resztką Izraela a międzynarodową ekklesią. W Objawienia 12:1 resztka Izraela/międzynarodowa ekklesia opisana jest jako pełna chwały niewiasta odziana w słońce i mająca na głowie koronę z 12 gwiazd. Ten proroczy obraz już dziś zaczyna się wypełniać.


Post Estery

Księga Estery, opisując historyczne wydarzenia z V wieku p.n.e., prorokuje o czasach ostatecznych i o Bliskim Wshodzie. Mając na uwadze konflikt Izraela z Iranem, w dniu dzisiejszym przesłanie to jest bardziej aktualne niż kiedykolwiek. Post Estery w czasie tych biblijnych i  żydowskich świąt jest niesłychanie ważny i bardzo znaczący. Proszę, dołączcie do nas w tym dniu modlitwy i wstawiennictwa -  7. marca od 6.00 do 18.00 (5:00 – 17:00 czasu polskiego). Więcej informacji na stronie:   http://mishkanelohai.com/esther/


Brazylia

Módlcie się o Ashera i Shlomo, którzy posługują w tym tygodniu w Brazylii - o siłę i namaszczenie, oraz o świeże przesłanie dla Ciała Chrystusa w Brazylii.


Świadectwo Żołnierza

„O” - niedawno zwolniona ze służby żołnierka - podzieliła się w swej wspólnocie świadectwem o pożegnalnym przyjęciu jakie zorganizowano z okazji jej odejścia. Wielu żołnierzy, włączając w to dowódców i oficerów, mówiło o tym, jaki wpływ wywarła na nich jej wiara. Jeden z żołnierzy, który nie pozwalał wcześniej wymieniać jej imienia Jeszua, na przyjęciu pozwolił pomodlić się za siebie w Jego imieniu. Módlcie się o ziarna zasiane przez „O” w czasie jej służby w wojsku – niech wzrosną i przyniosą wiele owocu.


Irański Pastor

Módlcie się o irańskiego pastora, Yousefa Nadarkhaniego, który został skazany na karę śmierci w Iranie za swoją wiarę w Jeszuę - o jego cudowne uwolnienie.

Inne artykuły - 2012

Inne artykuły