>
Inne artykuly

logo

Ożywienia Ministerstw Izrael

© 12.11.2011 Revive Israel Ministries

Pierworodni i rodzeństwo

pastor Jonathan Switzer

Przypadło mi być trzecim dzieckiem w naszej rodzinie. Nigdy nie będę pierworodnym. Urodzony jako pierwszy niesie ciężar i odpowiedzialność, jakich pozostałe dzieci nigdy nie będą musiały nieść.

  1. Jeżeli rodzice odchodzą, to on jest obsadzany w roli przywódczej.
  2. Gdy uczy się “lekcji” posłuszeństwa nie ma żadnego rodzeństwa, z którego mógłby brać przykład. Młodsze rodzeństwo uczy się posłuszeństwa po części poprzez przypatrywanie się temu, jak starsze rodzeństwo reaguje na polecenia rodziców.
  3. Do czasu aż narodzi się mu rodzeństwo, jest jedynakiem. W tym czasie jego rodzice spędzają czas jedynie z nim. Nie dzielą swej uwagi między inne dzieci.
  4. Szkoli się on w posłuszeństwie “dojrzałym rodzicom”, nigdy starszemu rodzeństwu, które jest dojrzalsze ale jednak ograniczone w swej dojrzałości.

Młodsze rodzeństwo musi podporządkować się starszemu, które często nie jest tego “warte”. Gdy starsze rodzeństwo przewodzi w swej niedojrzałości i “cielesności”, młodsze kończy jako ofiara dręczącego przywództwa. Młodsze rodzeństwo musi mimo to być uległe i nauczyć się przebaczać, ale czyni to w rosnącej świadomości uchybień i błędów.

Niektórzy pierworodni mają tendencję do przesadnej sumienności. Z takiej postawy może rozwinąć się legalizm. Rodzice “uczą się na pierwszym dziecku”. Pierwsze dziecko w rodzinie czuje potrzebę położenia fundamentów. Można to przyrównać do legalizmu bądź zagrożenia “powrotem do żydostwa”, przed którym przestrzega Paweł. Dojrzalsze starsze rodzeństwo jest bardziej łaskawe, mniej legalistyczne.

Jako trzecie dziecko zdałem sobie w pewnym momencie sprawę, że nie jestem ani trochę mniej ważny w naszej rodzinie. Mimo to, pierworodny otrzymuje podwójnie. Mam wolność do chodzenia w pełni dziedzictwa moich rodziców. Mam zarówno pełnię dziedzictwa jak i przeznaczenia w ramach mojej rodziny. Ale byłoby stratą mojego czasu i energii chcieć być bądź próbować być pierworodnym. W mojej rodzinie jestem trzeci. Po prostu tak jest.

Paweł mówi nam, iż ewangelia jest “najpierw dla Żydów, później dla pogan.” Powtarza nam to sformułowanie wiele razy. Żydzi byli pierwszymi z pierwocin (po Chrystusie). Jako “wszczepiony” wierzący w Chrystusa nigdy nie będzie na mnie spoczywała taka odpowiedzialność jaka spoczywa na Żydach. To ich są przymierza, patriarchowie, Tora, itd. W 15. rozdziale Dziejów Apostolskich jest napisane jasno, iż pogańscy chrześcijanie nie są odpowiedzialni za niesienie ciężarów, które były zarezerwowane dla Żydów. W tym sensie Żydzi byli pierworodnymi.

Od żadnego poganina nie oczekuje się, iż będzie dźwigał ciężar kultury “żydowskiej”. Nasza adopcja podobna jest do relacji między pierworodnym a resztą rodzeństwa. Niesiemy naszą własną odpowiedzialność a Duch wskazuje nam drogę do wszelkiej prawości. Nasza odpowiedzialność nie jest ani trochę mniej ważna. Po prostu nigdy nie będzie to ta odpowiedzialność, którą mają Żydzi – pierworodni. Ostatecznie, Chrystus jest pierworodnym spośród wielu braci.


MAEA

Międzynarodowa Agencja Energii Atomowej opublikowała sprawozdanie, w którym twierdzi iż Iran rzeczywiście jest w ostatnich fazach rozwoju broni atomowej, w tym rakiet, które mogą dosięgnąć Izrael. Sprawozdanie to uwierzytelnia ostrzeżenia, jakie Izrael wystosowywał w ciągu ostatniej dekady. Największym zagrożeniem dla światowego pokoju jest broń nuklearna w rękach islamskich ekstremistów.

Tego tygodnia Izrael opanowało rozczarowanie w wyniku braku odpowiedzi ze strony międzynarodowej społeczności. Rosja i Chiny oświadczyły, że nie ma potrzeby sankcji a Stany Zjednoczone zasadniczo nie zabierają głosu. Trzeźwo oceniając sytuację, musimy samotnie stanąć przeciwko temu zagrożeniu naszej egzystencji. Jednak jeśli Bóg jest z nami, któż przeciwko nam (Rzymian 8, Zachariasz 14)?


Kto jadł obiad z Abrahamem?

Nowa, długo oczekiwana książka Aszera pt.: ‘Kto jadł obiad z Abrahamem?’ właśnie się ukazała (oryginalnie po angielsku). Analizuje ona wszystkie momenty w Biblii począwszy od Prawa, przez Proroków, aż do Księgi Objawienia, w których Jeszua pojawia się jako Anioł Pana.  Książka ta inspiruje i stawia wyzwanie naszemu zrozumieniu wiecznej natury Mesjasza Jeszuy i stopniowemu objawieniu Biblii jako całości.

Główna myśl tej książki rozwijała się nie tylko przez lata studiowania hebrajskich tekstów, ale również przez życiowe doświadczenia dzielenia się ewangelią z ortodoksyjnymi Żydami w Izraelu. (Nie wspominając o modlitwie i wstawiennictwie).


Nie przeocz jej. Zamów ją dla siebie i wyślij do przyjaciół.
Aby zamówić, kliknij tutaj: (http://www.revive-israel.org/books.php)

Mamy jednorazową, szczególną cenę dla tej pierwszej oferty: 10% zniżki na zamówienie 10 egzemplarzy; 20% zniżki na zamówienie 20 egzemplarzy; 30% zniżki na zamówienie 30 egzemplarzy.

Aby uzyskać informacje na temat cen promocyjnych, odpisz  na tę wiadomość bądź wypełnij specjalny formularz tutaj.

Fragment z książki Kto jadł obiad z Abrahamem

Spójność Pism

Prawda musi być spójna. Jeśli nauczanie przeczy samemu sobie, nie może być prawdziwe. Zasada ta dotyczy filozofii, teologii i każdej logicznej myśli.

Jeszua powiedział, iż nie przyszedł po to, aby unieważnić czy zaprzeczyć czemukolwiek co zostało napisane w Zakonie i Prorokach, ale aby je wypełnić (Mat. 5:17-18). Apostoł Szaweł często powtarzał tę zasadę (Dzieje 24:14; 26:22; 28:23).

Biblia jest prawdziwa i wiarygodna. Dzięki temu jest wewnętrznie spójna. I Księga Mojżeszowa rozpoczyna się stworzeniem nieba i ziemi; Objawienie kończy się stworzeniem nowego nieba i nowej ziemi.

Królestwo Boże przechodzi przez kilka etapów od maleńkiego ziarenka aż do potężnego drzewa wypełniającego całą ziemię (Mat. 13:31-32; Mk 4:26-28). Rozwój ten jest spójny od początku do końca, mimo że składają się na niego różne etapy.

Dwa tysiące lat niezgody pomiędzy Izraelem a Kościołem stworzyło barierę uniemożliwiającą dojrzenie spójności Pism. Jednym z kluczy do przełamania tej bariery jest związek pomiędzy Aniołem Pana i Mesjaszem Jeszuą.
Pisma są spójne, ponieważ Boża natura jest spójna. Sprawdza się to również w przypadku Mesjasza. Jeszua był, jest i będzie ten sam (Heb. 13:8). Jeszua jest wspólną nicią łączącą Pisma w jedno. Wieczna natura Mesjasza demonstruje się poprzez ukazanie kluczowej roli Anioła Jeszuy w Zakonie i Prorokach.


Inne artykuły - 2011

Inne artykuły