Inne artykuly

logo

O┼╝ywienia Ministerstw Izrael
Dlaczego wygnanie?
2.08.2009 Asher Intrater

Część druga:

Smierc i zmartwychwstanie Jeszuy odpowiadaja zburzeniu i odbudowie Jerozolimy, i na odwrt. Religijni Zydzi czytaja Treny dziewiatego dnia miesiaca Av. W ksiedze tej Jeremiasz oplakuje Jerozolime w duzej mierze na sposb, w jaki uczynil to Jeszua (Lukasza 19).

Treny zawierają w sobie wiele duchowej symboliki dotyczącej ukrzyżowania:

  1. Wyciągnięcie rąk (Treny 1:17)
  2. Doświadczenie gniewu Bożego (Treny 2:5; 3:1)
  3. Picie cierpkiego wina (Treny 3:15,19)
  4. Niesienie krzyża (Treny 3:27; 5:13)
  5. Spoliczkowanie (Treny 3:30)
  6. Zejście do otchłani (Treny 3:55)
  7. Krwawiący i przebity (Treny 4:9) [W miejsce słowa „opadli (ginęli)” w wersji hebrajskiej użyte jest słowo „yazubu” - spłynęli (jak krew); „m'dukarim” - przebici]
  8. Duch Mesjasza w tchnieniu zabitych (Treny 4:20)
  9. Cierpienie za cudze grzechy (Treny 5:7)
  10. Powieszenie ich rękami (Treny 5:12)

Wizje zburzenia Jerozolimy, rozpacz Jeremiasza i śmierć Jezusa nakładają się na siebie – mają części wspólne.

Współcześni rabini syjonistyczni twierdzą, iż w wygnaniu zawarte było nasienie obietnicy ponownego zgromadzenia i odnowienia. Zgadzam się z tym. "Nawrc nas, Panie, do Ciebie wrcimy. Dni nasze zamien na dawne! (kedem)” - Treny 5:21. Wygnanie i ponowne zgromadzenie były celowo zaplanowane przez Boga. "Uczynil Pan, co postanowil, wypelnil swa grozbe, zapowiedziana w dniach dawnych (kedem)” - Treny 2:17. Zniszczenie i odnowa Izraela były dawno zaplanowane, tak samo jak w śmierć i zmartwychwstanie Jeszuy (I Piotra 1:20; Objawienie 13:8).

Talmud mówi, iż Jerozolima została zburzona z powodu „nieuzasadnionej nienawiści” (Joma 9:2) i niezgody Kamtsa i Bar Kamtsa (Gittin 55:2). Inną przyczyną miały być legalistyczne sądy (Baba Metsi'a 30:2). Jeremiasz przedstawia to prościej: "Ciezko zgrzeszylo Jeruzalem, dlatego stalo sie nieczyste" - Treny 1:8.

Czasami my, Żydzi Mesjanistyczni wraz z religijnymi i świeckimi Żydami, mówimy, że wygnanie było przede wszystkim skutkiem antysemityzmu. Biblia jednoznacznie twierdzi, iż wygnanie było Bożą karą za nasze grzechy. Musimy przestać robić sobie wymówki i po prostu pokutować.

Jednakże prorocy podają później kolejny powód, który to jest związany z antysemityzmem.

Zachariasza 1:15

"Natomiast porywa mnie wielki gniew na narody pewne siebie, ktre wtedy, gdy sie troche gniewalem, przyczynily sie do nieszczescia" (Bw)

"Ja sie gniewalem tylko troche, one przesadzily w karaniu" (BT).

Wygnanie Żydów było karą Bożą za nasze grzechy. Tym niemniej, złe traktowanie i okrucieństwo w stosunku do Żydów, jakiego dopuścili się poganie, NIE było od Boga. Poganie zastosowali karę większą, niż to zamierzał Bóg. Był On na tyle wściekły na Izrael, że pozwolił na ich wygnanie. Jednakże Jego złość była mała w porównaniu do złości, którą żywi teraz do pogan z powodu prześladowania Żydów.

Izajasza 47:6

Gdy gniewałem się na mój lud, pozwoliłem znieważyć swoje dziedzictwo i wydałem ich w twoją moc, lecz ty nie okazałaś im litości

Bóg mówi: „Gdy gniewałem się na MÓJ lud; wydałem ich w TWOJĄ moc; lecz TY nie okazałaś im litości.” Bóg zganił Izraela za odrzucenie Go. Zganienie pogan nastąpiło w wyniku złego traktowania Izraela.

Izajasz mówi, że narody przegapiły okazję do okazania litości. Szaul (Paweł) mówi o wygnaniu jako o okazji dla narodów pogańskich aby "pobudzic ich do wsplzawodnictwa" - Rzymian 11:11, 14. Chodzi tu o pozytywny rodzaj współzawodnictwa, z pobudek litości, miłości i dobrych uczynków.

Dwuaspektowa tajemnica wygnania to:

  1. Mesjanistyczni Żydzi pierwszego wieku – apostołowie i ewangeliści – byli rozproszeni wraz z resztą Żydów i dzięki temu zanieśli ewangelię o zbawieniu do wszystkich narodów pogańskich (Dzieje 8:1; Rzymian 11:11,15).
  2. Podczas 2000 lat wygnania Chrześcijanie z każdego narodu mieli okazję okazania litości Żydom i na nowo dzielenia się z nimi ewangelią.

To nie przypadek, że większość Żydów na wygnaniu żyło w krajach o największym wpływie chrześcijańskim; na dobre i na złe.

Proroctwa o czasach ostatecznych wskazują na zmasowany atak narodów świata na Izrael (Izajasza 13, 50, 51; Ezechiela 38, 39; Zachariasza 12, 13, 14). Atak ten będzie ostatnim wyrazem zarówno ducha antysemityzmu jak i ducha antychrysta. Ta presja będzie jednym z czynników, który spowoduje, że Izraelici zwrócą się do Pana całym swoim sercem, co spowoduje narodowe przebudzenie zaraz przed powrotem Jeszuy.

I będzie to również znakiem dla narodów, wezwaniem do ataku. Najazd na Jerozolimę będzie okazją dla wszystkich narodów świata na stanięcie albo po stronie Boga Izraela albo przeciwko Niemu. To będzie ostateczny test moralny, opowiedzenie się za złem lub dobrem.

Ukrzyżowanie Jeszuy wymaga moralnego wyboru od każdej jednostki ludzkiej. Apokaliptyczna wojna z Izraelem będzie wymagała moralnego wyboru od każdego narodu. Izrael zostanie umieszczony „na krzyżu” i wypełni swą kapłańską rolę będąc linią graniczną pomiędzy odkupieniem i osądzeniem narodów.

[Zauważ: Rabini głoszą, iż 53 rozdział księgi Izajasza odnosi się nie do Jeszuy ale do Żydów. Jednakże, nie jest to prawda, ponieważ sprawiedliwy sługa cierpi "za wystepek mojego ludu" - Izajasz 53:8. Z drugiej strony, połowa fragmentów o cierpiącym słudze w księdze Izajasza odnosi się do Izraela. Podczas gdy pierwszorzędnym znaczeniem jest Mesjasz, drugie odniesienie dotyczy Żydów.

Jeszua jest TYM JEDYNYM odkupicielem. Przeznaczeniem każdego prawdziwego chrześcijanina jest upodobnienie się na Jego obraz i ukazywanie Jego miłości pełnej poświęcenia. Podobnie też i  wygnanie i cierpienie Izraela odzwierciedla ukrzyżowanie i odkupieńcze poświęcenie Jeszuy.]


Inne artykuły - 2009