Terug naar de artikelen

logo

© 1. april, 2016 Revive Israel

Vier niveaus van Paulus’ beschrijving van zichzelf

Door Asher Intrater

Als we werkelijk zowel de grootheid van onze geestelijke identiteit en roeping verstaan en tevens onze zwakheden en tekortkomingen, dan kan dat ons in verlegenheid brengen of een ongemakkelijk gevoel geven. De apostel Paulus had hetzelfde gevoel; hij verwees naar zichzelf op vier verschillende niveaus, van hoog tot laag.

  1. Hoogst – als een “Super Apostel”: in discussies tussen Paulus, Petrus, Jacobus, Johannes, Apollos en Barnabas over het werk dat gedaan moest worden in Europa en Klein Azië, had Paulus het gevoel dat hij niets kon bijdragen. Dit was niet zozeer een kwestie van ego, maar lag meer op het gebied van autoriteit. Hij wilde anderen niet in verwarring brengen over wat God gedaan had binnen dit gebied van verantwoordelijkheid. In deze context beschouwde Paulus zichzelf en zijn autoriteit van hetzelfde niveau als diegenen die als “pilaren” onder de apostelen werden gezien (Galaten 2:6,9) of zelfs “super apostelen” (2Korinthe 15:9).
  2. Midden hoog – “De minste van de Apostelen”: Als het aankomt op de beschrijving van de opstanding en het getuigenis dat Yeshua persoonlijk aan hem verscheen, moest hij zijn positie als apostel innemen; maar tevens was er niets wat een ander niet had. Het was een getuigenis voor het evangelie. Hij vertelt dus dat hij getuige was als de apostelen, maar verwees ook naar zichzelf als “de minste van de apostelen” en zelfs die positie niet waardig. (1 Korinthe 15:9).
  3. Midden laag – "Minste van de Heiligen”: In de beschrijving van Gods glorieuze plan voor allen die Hem liefhebben geeft Paulus een goddelijke beschrijving van ons dat wij zelfs vervuld zullen zijn met “de volheid van God” (Efeze 3:19). In deze context zijn de beloften voor iedereen die gelooft. De erfenis is voor allen binnen de ecclesia, voor allen, die geheiligd zijn door de Geest van God. Hier is geen enkele behoefte voor een verklaring van een positie, dus verwijst hij eenvoudig naar zichzelf als “de minste van de heiligen” (Efeze 3:8).
  4. Laagste – "Slechtste van de Zondaars”:  In de beschrijving van Gods genade voor ons in de redding en vergeving van zonden is de nadruk weer anders. Hier zien we de grootheid van het offer van Yeshua voor ons aan het kruis, ondanks onze eigen onwaardigheid. In diep berouw over zijn zonden die hij heeft begaan - vooral het vervolgen van de gelovigen - erkent Paulus de diepte van zijn eigen zondige natuur en beschrijft zichzelf daarom als “de slechtste van de zondaars” (1 Timotheüs 1:13-15).

We leven dus in een paradox: Gods genade geeft ons een bovennatuurlijke belangrijkheid, identiteit en waardigheid en toch leidt onze zwakheid en gebrek aan bekwaamheid tot het pijnlijk besef van onze eigen onwaardigheid en zelfgerichtheid buiten Gods genade. Dus: “Wie denk je wel dat je bent?” Nou, als het gaat om Gods roeping, dan is het “super”. Als het gaat om onze eigen bekwaamheden, is het ”de slechtste”.


7 Stappen om een persoonlijke aanval te overleven

In deze boodschap deelt Ron Cantor iets over het proces dat hij leerde nadat hij het doelwit was van een poging zijn karakter te vermoorden. Om te zien in het Engels,  click HERE!


De doop in de Heilige Geest

In deze boodschap deelt Asher iets over het belang van doelbewust geloven en bidden om een nieuwe uitstorting van de Heilige Geest in Europa. Om ernaar te luisteren in het Engels, met vertaling in het Frans, click HERE!


Het gif van de radicale Islamitische ideologie

Samenvatting van Raheel Raza, Gatestone Institute

De aanvallen in Brussel volgend, zat ik vastgekluisterd aan de voornaamste media en luisterde heel oplettend naar de politieke experts, inlichtingendiensten en analisten. Het is dezelfde retorische vraag die we gehoord hebben sinds 9/11: “Waarom haten ze ons?” Ze haten ons omdat ze hun eigen onvolkomenheden en mislukkingen niet willen accepteren. Ze haten het feit dat wij vrijheden hebben die zij niet hebben en omdat wij een succesrijke liberale democratie zijn terwijl zij nog niets nieuws bedacht of uitgevonden hebben in de afgelopen 100 jaar. Ze hebben het westen tot het land van oorlog verklaard (niet mijn woorden) en vinden dat ze het recht hebben ons aan te vallen. De Islamitische ideologie komt uit een van drie bronnen:

1.    Muslim Brotherhood (Egypte)

2.    Wahhabi/Salafi doctrine (Saoedi Arabië)

3.    Khomeni-ism (Iran)

Deze radicale ideologie is het venijn dat moet worden aangepakt. Waarom maken we deze problemen niet openbaar en schakelen we het verspreiden van deze ideologie niet uit? Wees er maar zeker van dat deze aanvallen blijven komen tenzij er actie wordt ondernomen. Het wordt tijd die weerzinwekkende analyses een halt toe te roepen en iets te gaan doen. Onze vijand is de ideologie. Doe iets om de stroom van deze boodschappen en buitenlandse fondswervingen te stoppen in onze organisaties en plaatsen van aanbidding. We weten waar de ideologie vandaan komt en toch hebben we deze sluizen geopend en toegestaan dat deze ideologie bloeit en gedijt in ons midden.


Terug