Terug naar de artikelen

logo

©8. november 2013 Revive Israel Ministries

Culturele en etnische ontwikkeling

Door Asher Intrater en Cody Archer

De eerste geloofsgemeenschap die geloofde in Yeshua (Jezus) ontstond op de dag van Shavuot (Pinksteren). Er was een oorspronkelijke kern van 120 Joodse gelovigen (Handelingen 1:4), voornamelijk autochtone “Israëli’s” uit Galilea (Handelingen 1:11; 2:7).
Een zorgvuldig lezen van de Evangeliën en Handelingen laat een sociale, bijna etnische spanning zien tussen de Galilese discipelen van Yeshua en de meer religieuze Joden uit de buurt van Judea en Jeruzalem (Mattheüs 26:73, Markus 14:70, Lukas 22:59; 23:6, Johannes 7:1; 7:52). Die spanning tussen de “Galileërs” en de Judeërs”  heeft significante paralellen tussen Messiaanse en Orthodoxe Joden van vandaag.

Toen de Heilige Geest werd uitgestort benaderde de kerngroep onmiddellijk een grotere groep van 3.000 (Handelingen 2:41). Deze mensen waren van buiten Israël gekomen naar Jeruzalem voor de Heilige Dagen. “Nu woonden er Joden in Jeruzalem, godvrezende mannen uit alle volken die er onder de hemel zijn.” -Handelingen 2:5. Zij waren wat wij in deze tijd de Joden in de “Diaspora” zouden noemen.
Maar er waren ook mensen met een andere etnische achtergrond: ”…Joden en proselieten, Kretenzen en Arabieren” – Handelingen 2:11 (Kreta is een Europees eiland, dicht bij Israël.) Dus binnen de groep bevonden zich:

  1. Israeli (Galilese) Joden
  2. Joden uit de Diaspora
  3. Proselieten naar het Judaïsme
  4. Europeanen (Kretenzen)
  5. Arabieren

De multi-etnische internationale “kerk” ontstond later toen het evangelie werd verspreid in Klein Azië en Europa. Hoewel, het patroon van verschillende soorten takken die samen geënt zijn (Romeinen 11:17), was al duidelijk en ingebouwd in de fundamenten van de ecclesia vanaf de eerste dag. Deze mix van verschillende talen, culturen en etnische achtergronden veroorzaakte spanning binnen de gemeenschap. (Handelingen 6:1)

Toen de internationale bezoekers naar huis teruggingen, werd het evangelie verspreid in hun thuisland. Iedere nationale groep zocht naar zijn eigen identiteit en zelfs een naam. “De discipelen werden voor het eerst in Antiochië christenen genoemd” –Handelingen 11:26. De Joodse discipelen binnen Israël hadden nog niet gezocht naar een aparte “huisstijl”, want zij zagen zich nog als een geïntegreerd deel van de Joodse gemeenschap om hen heen – niet als het begin van een nieuwe religie.

Toen het aantal kerken onder de heidenen toenam, ontwikkelden zich twee verschillende identiteiten. In de volken werden zij “de kerk van de heidenen”  genoemd – Romeinen 16:4; terwijl de Joodse gelovigen aangeduid werden als het overblijfsel van Israël. “Zo is er dan ook in deze tegenwoordige tijd een overblijfsel ontstaan, overeenkomstig de verkiezing van de genade.” Romeinen 11:4-5  Het internationale concilie van apostelen (Handelingen 15) besloot dat deze twee groepen hun eigen kerkelijke subcultuur konden ontwikkelen.

Niet alleen werd het evangelie in Europa verbreid, het drong ook binnen in de gemeenschap van de “Orthodoxe” Joden in Jeruzalem. Tienduizenden religieuze Joden kwamen tot geloof en verzamelden zich bij Jakobus. Ze bleven bij hun eigen levenswijze, trouw aan de Thora en de gewoonten van de Rabbijnen op een enigszins andere manier dan de discipelen uit Galilea. “…hoeveel duizenden Joden er zijn die geloven; en zij zijn allemaal ijveraars voor de wet.” Handelingen 21:20-21

Deze multi-etnische verscheidenheid is een natuurlijke uitgroei van de oorspronkelijke opdracht het evangelie te prediken vanuit Jeruzalem, Judea, Samaria en tot het einde van de aarde (Handelingen 1:8). Nu het evangelie vandaag terugkomt van de uitersten der aarde naar Israël is er een verbazingwekkende wederoprichting van omstandigheden bijna parallel aan die uit de eerste eeuw: Messiaanse Joden in Israël en de Diaspora; en Christenen van iedere stam taal en natie (Openbaring 7:4, 9).


Pro Life Israel

We hebben ons toegewijd om het lichaam van de Messias hier in Israël te versterken door financiële giften aan zowel de armen als aan andere bedieningen. Deze week belichten we Be’ad Chaim (Pro Life), een Israëlische non-profit organisatie, die uitstekend werk doet door het beschermen en helpen van alleenstaande moeders en ongeboren kinderen. Om een video te zien met een interview met de directeur van Be’ad Chaim, Sandy Shoshani klik.

Sandy Shoshoni
Terug naar de artikelen uit 2013