Terug naar de artikelen

logo

©16. juni 2012 Revive Israel Ministries

De Apostolische Gemeenschap in Jeruzalem

Asher Intrater

Bijna 2,000 jaar geleden  was er een apostolische congregatie /kerk /gemeente in Jeruzalem. Dit was de eerste gemeente ooit.
Alle andere kerken of gemeentes kwamen in principe voort uit deze eerste gemeente.  Het wordt beschreven in het boek Handelingen, voornamelijk in hoofdstuk 2.
Deze gemeente is het modelpatroon voor alle geloofsgemeenschappen, en ze vormt ook de basis van de visie voor onze gemeenschap [Ahavat Yeshua] in Jeruzalem.

Die eerste gemeente was het "startpunt" voor het evangelie. De geloofsgemeenschap in het Jeruzalem van vandaag vertegenwoordigt het "eindpunt." We zijn teruggekeerd naar Jeruzalem om "de wedloop te beëindigen" die onze voorouders zijn begonnen. Het evangelie ging uit van "Jeruzalem, naar Judea, naar Samaria, tot aan het einde van de aarde " – Handelingen 1:8. Vandaag is het de terugkeer van de einden der aarde naar Samaria naar Judea naar Jeruzalem.

De gemeente uit Handelingen 2 ervoer dat zij het mandaat had ontvangen het Koninkrijk van God op aarde te vestigen. Die grote "Opdracht" werd door Yeshua (Jezus) aan zijn discipelen doorgegeven en daarna aan de hele gemeente. Die gemeente was toegewijd, volledig inzetbaar, vanuit het verlangen die opdracht – zending te voltooien. Die brandende passie in hun zielen was in vlammen aangestoken door het vuur van de Heilige Geest. (Handelingen 1:8; 2:2-4) De gemeente uit Handelingen 2  was geheiligd voor de opdracht uit Handelingen 1.

De originele groep van die eerste gemeente bestond slechts uit 120 mensen (Handelingen 1:15). Dit aantal is verrassend klein. Er waren honderdduizenden mensen die werden beïnvloed door Yeshua's bediening en in Hem "geloofden". Uit deze duizendtallen was er nog slechts een klein overblijfsel, dat zich in actieve samenwerking samenbond om Zijn woorden te gaan vervullen.

De eerste discipelen waren niet alleen aan Yeshua's visie toegewijd; maar zij ervoeren ook samen een bovennatuurlijke uitstorting van de Heilige Geest. Ze hadden een gedeelde ervaring, die hen begeleidde bij het uitdragen van hun visie. Die gedeelde, bovennatuurlijke, spirituele ervaring gaf leven aan hun gemeente en hun Opdracht. De oprichting van de kerk en de lancering van het evangelie kwam pas na deze ervaring. Er zou geen kerk zijn zonder het evangelie.

Zij begrepen dat hun ervaring gelijk was aan de zalving, die op de profeten van Israël viel (Handelingen 2:16-18). Ze zagen het spreken in tongen als een verlengstuk van de extatische uiting van de profeten uit het Oude Verbond (Numeri 11:29, I Samuël 10:5-6), en de prediking van het evangelie als een voortzetting van hun profetische boodschappen (Jesaja 61:1-2; Openbaring 19:10). Ze beleefden die ervaring door dagelijks gebed, lofprijs, profetie, prediking, onderwijs, en spreken in tongen (Handelingen 1: 14, 2: 40-47; 4: 31; Handelingen 1:14, 2:40-47; 4:31). 

Hun gemeente raakte betrokken bij diepe verbondsrelaties van loyaliteit en integriteit. Hun gedeelde visie en gedeelde ervaring waren er de oorzaak van dat de vroege discipelen zich buitengewoon inzetten voor elkaar in partnerschap en in liefde.

  1. Broederschap – Ze aten voortdurend in elkaars huis.
  2. (Handelingen 2: 46)

  3. Vrijgevigheid - Zij verkochten huizen om te geven
  4. (Handelingen 2:45; 4:34)

  5. Heiligheid – Zondaars vielen dood neer tijdens hun samenkomsten.
  6. �� ( Handelingen  5:5, 10)

  7. Wonderen – De vreze Gods heeft geleid tot grote genezingen.
  8. � (Handelingen  2:43; 5:11-12; 9:40)

  9. Eenheid – Zij waren een van hart en een van ziel

(Handelingen 1:14; 2:1, 44, 46; 4:32, 34)

De vroege gemeente was gebaseerd op drie fundamenten:
Koninkrijks visie, de spirituele kracht, verbondsrelaties. De discipelen wijdden zich aan alle drie de elementen toe..

De innerlijke kern van die gemeente waren Israëlische Joden, die Hebreeuws spraken (Handelingen 6: 1; 22: 2), ze leefden binnen hun Gemeenschap (Handelingen 2: 47),ze volgden de religieuze traditie (Handelingen 10: 14; 15: 10; 21: 20), ze hielden de feesten (Handelingen 2: 1) en ze namen zelfs deel aan tempelgebeden en 
-rituelen (Handelingen 2: 46; 3: 1; 24: 17; 28:17
Wanneer echter die kerngroep begon te preken, verzamelde zich weldra mensen rondom hen uit verschillende naties, met verschillende talen en verschillende culturen
"Er waren Joden in Jeruzalem woonachtig, toegewijde mannen, uit iedere natie onder de hemel. En toen dit geluid gekomen was, liep de menigte te hoop, en verbaasden zich, want een ieder hoorde hen in zijn eigen taal spreken "– handelingen 2: 5-6.

Dus de vroege gemeente ontwikkelde zich spoedig tot twee cirkels: een binnenste cirkel van de Hebreeuws sprekende Israëliërs en een bredere internationale kring uit andere taalgroepen, voornamelijk Grieks. Dit veroorzaakte spanning in kwesties zoals besluitvorming, delegatie, budgettering, fondswerving,  prioriteiten in de zending, etc. "Nu, in die dagen, toen  het aantal der discipelen talrijk werd, begonnen de Grieks sprekende Joden te klagen tegen de Hebreeuws sprekenden, omdat hun weduwen verwaarloosd …. werden " – Handelingen 6: 1.

Die wrijving was vaak ongemakkelijk, zo niet traumatisch. Toch was het een noodzakelijk onderdeel vanwege het dubbele mandaat om zowel het Koninkrijk aan Israël te herstellen (Handelingen 1: 6) als ook het evangelie te prediken aan de Naties (Handelingen 1: 8). Wij ondervinden vandaag dezelfde spanning in onze gemeenten.

Tenslotte, er was een kwestie van leiderschap. Stel je het probleem voor:  een gemeente met 12 apostelen (!) [- en die waren ook nog Joods (!)]. De gemeente in Jeruzalem had twee doelstellingen:

  1. als een lokale gemeente te zijn in alle opzichten;
  2. zorg te dragen voor de strategische planning en uitvoering van de Grote Koninkrijk Opdracht.

Dit ontwikkelde zich tot een tweevoudige leiderschap.
Eén Raad werd gevormd door de "Oudsten" die primair verantwoordelijk zijn voor de plaatselijke gemeenschap; en een andere Raad werd gevormd door "apostelen" die voornamelijk verantwoordelijk zijn voor de bredere opdracht. "De apostelen en ouderlingen..."-Handelingen 15: 2, 4. Soms zouden de 2 groepen samenkomen om overlappende kwesties te bespreken. "De apostelen en ouderlingen vergaderden om deze aangelegenheid te overwegen" – Handelingen 15: 6.

Bidt u alstublieft voor wijsheid voor onze gemeente en voor de andere gemeenten in Jeruzalem, als we zoeken naar Gods juiste volgorde voor restauratie en herstel.

Correctie:De naam van de plaats in de Jordaan, waar de Joden met Jozua Kanaän binnen gingen, en waar Elia in de hemel opgenomen werd voor de ogen van Elisa en waar ook Yeshua door Johannes de Doper gedoopt werd (Khasar al Yehud) betekent in het Arabisch "paleis van de Joden," niet "overschrijding van de Joden," zoals vorige week werd geschreven.
Terug naar de artikelen uit 2012