Terug naar de artikelen

logo

©15. april 2012 Revive Israel Ministries

Rabbi “J”

Asher Intrater

Nog niet zo lang geleden ontstond er een discussie over het feit of leiders van een Messiaanse gemeente in de diaspora zichzelf mochten beschouwen als rabbi’s. Er zijn voors en tegens in verband met dit onderwerp. Het is wel interessant dat geen van de leiders in Israël die term gebruikt. In Israël hebben de rabbi’s zo’n invloedrijke positie, dat het ongepast zou zijn, in deze tijd tenminste, dat leiders van een gemeente rabbi’s genoemd zouden worden.

Een dergelijk geval deed zich voor bij de apostel Paulus, of hij gezien zou worden als rabbi. Aan de ene kant is hij nooit rabbi genoemd in het Nieuwe Testament. Aan de andere kant wordt hij duidelijk omschreven als iemand die de positie innam van een rabbi; hij had autoriteitsbrieven van de Hogepriester (Handelingen 9:2; 22:5) bevond zich onder de leiders van het orthodoxe Jodendom (Galaten 1:14), was lid van een van de meest radicale sekten (Handelingen 26:5), werd opgeleid in een Yeshiva in Jeruzalem door Gamaliël. (Handelingen 22:3)

Een onderwerp dat daar ook mee te maken heeft is de vraag of het gepast is Yeshua (Jezus) te beschouwen als rabbi. In de moderne Hebreeuwse versie van de evangeliën wordt Jezus  50(!) keer rabbi genoemd. Van deze vijftig zijn er 13 van het Griekse woord rabbi (voornamelijk in Johannes), 36 van didaskalos (vaak vertaald door “meester” of “leraar”), en 1 van kathegetis.

Terwijl geen van deze referenties een opdracht vertegenwoordigt om naar Jezus te verwijzen als rabbi (in tegenstelling tot de termen Messias (Christus), Zoon van God (Mattheus 16:16) en Heer (Romeinen 10:9), laten ze bij elkaar het bewijs zien van de waarde die term te gebruiken als gepast voor een Joods publiek of als de historisch-culturele context benadrukt wordt van het Nieuwe Testament voor een internationaal publiek.

Mattheus 23:8 –Maar u mag zich geen rabbi laten noemen, want Eén is uw Meester (didaskalos), namelijk Christus; en u bent allen broeders.

Terwijl deze tekst misschien wijst op het feit dat het niet terecht is de term rabbi voor Messiaanse leiders te gebruiken, kan deze evenzeer de waarde laten zien voor het gebruik van de term voor Yeshua Zelf. Het is niet nodig onder de ‘heidenvolken’ om Yeshua rabbi te noemen, hoewel het wel gerechtvaardigd is die term te gebruiken om de culturele context aan te geven. We zouden Hem “Rabbi J” kunnen noemen.

Binnen de joodse academische wereld en zelfs in de rabbijnse gemeenschap is opnieuw belangstelling om een studie te maken van Yeshua in een joods- historische context. Een CNN artikel, genoemd Joden eisen Jezus op als Eén van Hen, haalde vier onlangs uitgegeven boeken aan van vooraanstaande joodse auteurs:

  1. Het Joods geannoteerde Nieuwe Testament, uitgegeven door Amy-Jill Levine
  2. Koshere Jezus, door Rabbi Shmuely Boteach
  3. Mijn Jezus Jaar, door Benjamin Cohen
  4. De Joodse Evangeliën: De geschiedenis van de Joodse Christus, door Daniel Boyarin

Deze schrijvers geloven niet in Yeshua als redder en zijn dikwijls antagonistisch ten opzichte van het Messiaanse geloof. Toch is belangstelling voor en onderzoek naar de joodse achtergrond van het Nieuwe Testament niettemin een positieve trend. Voor het volledige artikel (in het Engels) klik.


Opstanding en Pasen

Deze week hebben de oosterse kerken in de Arabische landen de opstanding van Yeshua gevierd. Palestijnse evangelischen, en een aantal messiaans joodse gasten hebben aanbeden voor het lege graf in de Graftuin in Oost Jeruzalem.
Messiaanse joden vieren de dood en de opstanding van Yeshua (Jezus) als onderdeel van de paasweek. We geven onderwijs over de kruisiging op de sabbat vlak voor Pasen en over de opstanding op de sabbat direct erna.

Het verband tussen het Pascha en de opstanding van Yeshua gaat diep. In beide gebeurtenissen vinden we de uitdrukking lifnot boker, wat betekent: “vlak voor het aanbreken van de dageraad”.

Exodus 14:27
Mozes strekte zijn hand uit over de zee, en tegen het aanbreken van de morgen (lifnot boker) vloeide de zee terug naar zijn oorspronkelijke plaats, terwijl de Egyptenaren het water tegemoet vluchtten.

Johannes 20:1
En op de eerste dag van de week ging Maria Magdalena vroeg, toen het nog donker was
(lifnot boker), naar het graf, en zij zag dat de steen van het graf afgenomen was.

De Israëlieten verlieten Egypte in de nacht van Pascha en kampeerden twee nachten onderweg (van Sukkot naar Eitam naar Pi Herut –Exodus 13:20, 14:1). God opende de zee in die tweede nacht. In de morgen van de derde dag gingen zijn door de Rode Zee en trokken er door tot de overkant.

De Engel YHVH was met hen en leidde hen door de overtocht. De Israëlieten trokken door het water als een massale symbolische groepsdoop (1 Korinthe 10:1-2). Uit de zee naar boven komen was voor hen een symbolische opstanding. Wij geloven dat de Engel YHVH in de wolk en de vuurkolom Yeshua zelf was voor Hij als mens geboren was.

Nadat Yeshua gekruisigd was werd Zijn lichaam in het graf gelegd. Zijn ziel en Zijn geest daalden af naar de hel. Voor het dag werd, op de derde dag, vernietigde Hij de machten van de hel en stond op, terug in Zijn lichaam. Het moment waarop Hij opstond uit het graf was dezelfde tijd waarop Hij opkwam uit de Rode Zee, meer dan duizend jaar geleden.

De twee gebeurtenissen gingen op dezelfde manier, dezelfde dag en dezelfde tijd, omdat zij in wezen met elkaar verbonden zijn in de ogen van God. Ze zijn verbonden tot één.
In beide gebeurtenissen was Yeshua de centrale figuur. Maria was daar en Mozes was daar, maar de exodus werd tot stand gebracht door Yeshua, de Zoon van God, de Boodschapper van YHVH.

Een van de meest betekenende elementen van de traditionele Pascha Seider is dat we door de generaties heen onszelf moeten zien als zouden we net uit Egypte gekomen zijn. Evenzo in het Nieuwe Testament moeten we ons zien alsof we gekruisigd zijn en weer opgestaan met Yeshua. De historische exodus van de kinderen Israëls met de Engel Jehova is het fundament van de geestelijke exodus van alle kinderen van God door Yeshua, de Messias.
Het verleden, het heden en de toekomst overlappen elkaar en worden één als we dit profetische plaatje zien van de exodus-opstanding vanuit Gods eeuwige plan en perspectief.


Terug naar de artikelen uit 2012